Dat moet toch voor inwoners toch beter en sneller kunnen?

De Sociale Bouwmarkt is ontstaan uit een werkelijkheid die velen herkennen: het krijgen van heldere antwoorden op hulpvragen is vaak knap ingewikkeld. Achter elke hulpvraag gaat een wereld van regels, systemen en goedbedoelde trajecten schuil. Sinds de decentralisatie van het sociaal domein in 2015 is er veel veranderd, maar de oorspronkelijke bedoeling – meer regie bij inwoners, meer zorg voor elkaar – vraagt nog altijd om echte uitvoering.

Tien jaar later zien we hoe de druk op zorg en welzijn toeneemt. De vergrijzing groeit, het aantal mantelzorgers en professionals neemt af en de grenzen van het systeem worden steeds zichtbaarder. Ondertussen is het woud aan regelingen, initiatieven en loketten alleen maar groter geworden. Iedereen doet zijn best, maar niemand ziet het geheel nog echt.

Het geven van antwoorden op hulpvragen van inwoners moet toch gewoon sneller en beter kunnen? Bij de Sociale Bouwmarkt geloven we van wel! Wij herkennen drie grote uitdagingen die om concrete oplossingen vragen:

Van welzijn tot zorg, van buurtinitiatief tot professionele hulp: het aanbod in het sociale domein is groot en divers. Inwoners kunnen terecht bij talloze regelingen, projecten en organisaties, maar er is geen plek waar al die mogelijkheden helder bij elkaar komen. Daardoor blijft het voor inwoners én professionals vaak zoeken naar wat echt past.

Wat ooit overzichtelijk leek – een gemeente met een paar vaste partners en een eigen sociale kaart – is uitgegroeid tot een lappendeken van initiatieven. Iedereen biedt waarde, maar niemand overziet het geheel. Dezelfde inwoner kan met drie vergelijkbare hulpvragen op drie verschillende plekken terechtkomen, afhankelijk van wie hij spreekt of welk formulier hij invult. Informatie staat verspreid over websites, folders en systemen die niet met elkaar praten. Zo raken inwoners het overzicht kwijt, en professionals de regie.

Ons antwoord op deze uitdaging

Iedereen werkt hard, maar niemand is verantwoordelijk voor het geheel. Er is geen vaste beheerder die bewaakt dat informatie klopt, actueel blijft en bruikbaar is. Zonder iemand die onderhoudt en verbindt, wordt ieder initiatief uiteindelijk weer een eiland.

Overzichten van hulp en ondersteuning ontstaan meestal projectmatig: een website, een sociale kaart, een nieuw digitaal loket. Ze beginnen enthousiast, vaak met de juiste intenties, maar zodra het project stopt, stopt ook het onderhoud. Nieuwe initiatieven blijven onzichtbaar, informatie veroudert en waardevolle kennis verdwijnt langzaam uit beeld.

Ons antwoord op deze uitdaging

Iedere organisatie heeft zijn eigen taal, systeem en structuur. Wat bij de één “ondersteuning” heet, heet elders “begeleiding” of “zorg”. Dat komt doordat het sociaal domein in de loop der jaren is gegroeid door stapelingen van wetten, projecten en tijdelijke programma’s.

Iedereen probeert het begrijpelijk te houden, maar omdat elk systeem zijn eigen logica volgt, verdwijnen verbindingen als vanzelf. Inwoners, aanbieders en gemeenten werken daardoor naast elkaar, terwijl ze in feite aan hetzelfde doel proberen te bouwen: mensen sneller en beter helpen bij hun hulpvraag.

Ons antwoord op deze uitdaging